ABCDEFGHIJKLMNÑNgOPQRSTUVWXYZ

  • social realism (só•syal re•ya•líz•em)

    1. :
      uri ng realismo na tahasang pumupuna sa umiiral sa kaayusang panlipunan, pampolitika, at pangkabuhayan, hábang isinusulong o ipinagdiriwang ang karapatan ng mga manggagawà at ibang nása mababàng uri ng lipunan

  • social (só•syal)

    1. :

  • realism (ri•a•líz•em)

    1. :

  • social secretary (só•syal sek•re•tá•ri)

    1. :
      tao na nagsasaayos ng mga panlipunang gawain ng isang tao o organisasyon

  • social climber (só•syal kláy•mer)

    1. :
      tao na nagpupumilit o nag-hahangad na mapabílang sa higit na mataas na katayuang panlipunan

  • socialist realism (só•syal•líst re•ya•lí• zim)

    1. :
      estilong pansining at pampolitika na aprobado ng estado sa mga bansang sosyalista, gaya ng dáting USSR o China, nagpapahayag, sumasalamin, at nagtataguyod ng mga mithiin ng isang lipunang sosya-lista, at karaniwang nagdiriwang sa minimithing búhay at kasipagan ng mga manggagawà

  • social work (só•syal work)

    1. :
      organisadong gawain para sa pag-papabuti ng kalagayang panlipunan, gaya ng pagbibigay ng benepisyo sa mga nangangailangan

  • social contract (só•syal kón•trakt)

    1. :
      teoretikong batayan sa de-mokratikong estado, na may kasun-duan ang mamamayan at ang pamahalaan upang magtulungan para sa panlipunang benepisyo

  • social conscience (só•syal kón•syens)

    1. :
      pag-iisip o pagtingin na may responsabilidad ang tao sa mga suliranin at kawalan ng katarungan sa lipunan

  • social science (só•syal sá•yans)

    1. :
      agham panlipunan

  • social order (só•syal ór•der)

    1. :
      kaayusang panlipunan

  • social worker (só•syal wór•ker)

    1. :
      tao na may kasanayáng propesyonal sa pagsasagawâ ng social work